Zoeken

dinsdag 29 maart 2016

Wat heeft een omgekeerde werkweek met emancipatie te maken?

Mijn eerstvolgende boek telt mogelijk slechts 120 pagina's, want ergens op internet las ik dat ik het verhaal van de omgekeerde werkweek ook best in de helft van de tijd had kunnen vertellen. Nu kun je heel kort zijn over korter werken, maar volgens mij zitten er zoveel voetangels en onverwachte voordelen aan een andere werkindeling dat mijn boek zelfs nog wel dikker had gekund. Ook in de media begint langzaam het besef door te dringen dat intensieve mantelzorg zich lastig laat combineren met een fulltime werkweek. Dat krijg je als journalisten daar opeens zélf mee te maken krijgen.


Afgelopen zaterdag stond er een interessant en indringend opiniestuk van Malou van Hintum in NRC Handelsblad. Wie (nog) niks met mantelzorg te maken heeft, zal het waarschijnlijk skippen en snel verder bladeren, terwijl het op termijn bijna iedereen treft. Om die reden - en omdat ik van nabij heb kunnen meemaken hoe langdurig en intensief deze zorg kan zijn - besteed ik in De omgekeerde werkweek twee hele hoofdstukken aan mantelzorg.

Met het overlijden van mijn schoonmoeder (97) is een periode afgesloten van bijna tien jaar, die erg lijkt op wat Martina Rosenberg daarover schrijft in het boek Mutter Wann Stirbst Du Endlich? Ik las dat boek destijds in het Duits, omdat de Nederlandse vertaling niet echt een verkoopsucces is geworden terwijl de inhoud dat wel verdient. In haar opiniestuk loopt Malou van Hintum bij de zorg voor haar hoogbejaarde vader tegen zoveel praktische problemen en onverenigbare eisen aan dat je je goed kunt voorstellen dat dat niet samengaat met een drukke baan en zéker niet tien jaar achter elkaar.


Mijn vrouw is een nakomertje én enig kind, dus onze situatie is alleen daarom al anders en doet zich bij andere mensen ook in een andere levensfase voor. In ons geval heeft de zorg voor haar moeder haar in beslag genomen tussen haar 47ste en 57ste en valt het einde ervan bijna exact samen met het begin van mijn plakbandpensioen. Als mijn schoonmoeder echter al op haar 25ste haar eerste kind had gekregen in plaats van op de valreep op haar 41e, dan zou deze moeilijke fase nog in het verschiet liggen.

Voor langzame rekenaars: in dat geval zou de zorg voor mijn schoonmoeder dus een stempel op het leven van mijn vrouw hebben gedrukt tussen haar 63ste en 73ste. Je verheugt je er als gestreste werknemer misschien op met een camper door Europa te trekken, maar loopt straks in plaats daarvan achter een rolstoel door de gangen van een verpleeghuis of racet heen en weer tussen je eigen huis en dat van je zelfstandig wonende maar allang niet meer zelfstandig functionerende (schoon)ouder(s).

Net zoals werknemers rond de 60 nu pas ten volle beseffen wat het betekent om door te werken tot je 67 bent, zo moet de maatschappij nog meemaken wat het in de praktijk betekent dat mensen steeds langer leven en dus ook steeds langer hulpbehoevend zijn, terwijl daarbij steeds meer op de schouders van familie terechtkomt. Mijn vrouw had daarbij het geluk dat ze al een omgekeerde werkweek hád, want in combinatie met een fulltime baan is deze combinatie een perfect recept voor een burn-out of een andersoortige ineenstorting.

De laatste jaren was mijn vrouw elke dag tussen de vijf en zes uur zoet met het nalopen van haar moeder in de breedste zin van het woord. Nu mijn schoonmoeder een week geleden is overleden, kan ik van nabij vaststellen of het Sociaal Cultureel Planbureau gelijk heeft met haar conclusie dat vrouwen het per definitie "drukker" hebben dan mannen, ongeacht de inhoud van hun agenda. Objectief gezien zou mijn vrouw vanaf nu namelijk elke dag zes uur "over" moeten hebben om geheel vrij te besteden en ook om geheel aan zichzelf te besteden. Dat wordt minstens net zo'n interessant experiment als dat van mijn basisinkomen dat binnenkort van start gaat, al vrees ik dat ik haar geval de uitkomst al kan voorspellen.

7 opmerkingen:

  1. Wij wonen ver van mijn ouders en schoonmoeder vandaan. En dat vind ik een van de nadelen van onze verhuizing. Ik zou tzt best wat vaker bij willen springen, maar dat wordt praktisch heel lastig. Mijn broers wonen dichtbij mijn ouders en de zorg gaat beide kanten uit. Mijn vader kan nog helpen met klussen, mijn oudste broer vult de belastingaangifte in etc.
    Bij mijn schoonmoeder is het lastiger. Ze is al ver in de tachtig, haar gezondheid laat te wensen over. Ze is al diverse keren in een verpleeghuis opgenomen en allevier de kinderen wonen meer dan 150 km verderop. De oudste twee kinderen helpen met de financien en verder is het vooral de thuiszorg die haar helpt. Ze kan zich in principe verder nog best goed redden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoe doen mensen zonder kinderen dat? Ik bedoel het mantelverzorgd worden? Ik heb geen kinderen dus kan niet anders dan erg goed voor mezelf zorgen zodat ik het niet nodig zal hebben? De tijd zal het leren...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoe mensen zonder kinderen dat doen? Weet ik niet. Mijn kind is motorisch zwaar gehandicapt en heeft dus heel veel zorg nodig. Maar de hypotheek moet betaald worden dus ik werk zoveel mogelijk (24 uur per week) want ik moet thuis zijn als mijn kind opgehaald wordt om naar school te gaan en ik moet weer thuis zijn als mijn kind gebracht wordt door de taxi. Dan is het stressen om op tijd op het werk te komen en op tijd weer thuis te zijn. Mijn moeder is ook niet meer de jongste en hartpatiënt en woont in een andere stad. Maar omdat ik het dichtste bijwoon van haar kinderen ben ik de "gelukkige". Het voor twee generaties mantelzorgen én werken valt mij heel erg zwaar en ik probeer nog steeds van een burn-out te herstellen maar dat lukt mij niet. Als de regering een nog zwaardere wissel trekt op de "participatiemaatschappij" gaan er denk ik echt nog slachtoffers vallen omdat sommige dingen echt niet te combineren zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dus als men voor mij moet mantelzorgen houd ik mijn hart vast. Ik ben al aardig "versleten" voor mijn leeftijd dus dat belooft nog wat.....

      Verwijderen
  4. "Als mijn schoonmoeder echter al op haar 25ste haar eerste kind had gekregen in plaats van op de valreep op haar 41e, dan zou deze moeilijke fase nog in het verschiet liggen.

    Voor langzame rekenaars: in dat geval zou de zorg voor mijn schoonmoeder dus een stempel op het leven van mijn vrouw hebben gedrukt tussen haar 63ste en 73ste."

    Je berekening klopt niet. Het is nog erger: dan zou je nu een echtgenote van 73 gehad hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dit is mijn getuigenis over het goede werk van een man die me geholpen .... Mijn naam is Abey Kelly ... Mijn leven is terug !!! Na 8 jaar van het huwelijk, mijn man liet me en liet me met onze twee kinderen. Ik voelde me alsof mijn hele leven stond op het punt te eindigen, en viel uit elkaar. Dankzij een spell caster genaamd papa dodo die ik online ontmoet. Aan de ene trouwe dag, want ik was aan het surfen op het internet, was ik op zoek naar een goede spell caster die mijn problemen kan oplossen. Ik kwam reeks getuigenissen over deze bijzondere spreukgebruiker. Sommige mensen getuigde dat hij brachten hun Ex-minnaar terug, wat getuigde dat hij schoot herstelt, wat getuigde dat hij een spreuk om te stoppen echtscheiding en ga zo maar door kan uitbrengen. Er was een bijzonder getuigenis ik zag, was het over een vrouw genaamd Erica, ze getuigde over hoe papa dodo bracht haar Ex-minnaar terug in minder dan 72 uur en aan het eind van haar getuigenis ze vallen papa dodo e-mail adres. Na het lezen van al deze, heb ik besloten om papa eens te proberen. Ik contact met hem via e-mail en legde mijn probleem voor hem. In slechts 3 dagen, mijn man kwam terug naar mij. We lossen onze problemen, en we zijn zelfs gelukkiger dan voorheen. papa dodo is echt een getalenteerde en begaafde man en ik zal niet stoppen met het publiceren van hem omdat hij is een geweldige man ... Als je een probleem hebt en je op zoek bent naar een echte en oprechte spreukgebruiker om dat probleem op te lossen voor je. Probeer de grote papa dodo vandaag, zou hij het antwoord op uw probleem. Hier is zijn contact: dodoparkerspiritualhome@gmail.com of via + 2348054680554 Bedankt grote PAPA DODO

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hopelijk is de mantelzorger waar jij jezelf aan toe vertrouwt ook daadwerkelijk te vertrouwen. Mijn grootste angst is dat het een onbetrouwbaar iemand langs komt en het mist gaat. Hoe vaak lees je niet dat mensen bezittingen plotseling kwijt zijn en dat soort erge dingen.

    BeantwoordenVerwijderen