Zoeken

vrijdag 15 november 2019

We moeten leren om keuzes te maken en knopen door te hakken

Toen ik in het kielzog van de kredietcrisis besloot om versneld mijn hypotheek te gaan aflossen, wist ik dat er harde noten gekraakt moesten worden. Je kunt ook zeggen dat ik pijnlijke keuzes niet uit de weg ging om onze eigen persoonlijke wooncrisis op te lossen. Iets meer dan tien jaar later kan ik alleen maar vaststellen dat de inspanningen het gewenste resultaat hebben opgeleverd én dat de weg erheen eigenlijk helemaal niet zo lang en zwaar is geweest als mensen soms denken. Wél moet je bereid zijn om duidelijke keuzes te maken en inzien dat niet alles meer zomaar mogelijk is wanneer je alles op alles zet om af te lossen.



Met de eindstreep eindelijk in zicht, veranderen de reacties uit de omgeving. Lange tijd kon er wat lacherig worden gedaan over ons fanatieke aflossen (inclusief een Sinterklaassurprise over onze gele Fiat Panda als brommobiel), maar nu gaan we een nieuwe fase tegemoet waarin zuinig leven helemaal niet meer aan de orde is. Per 1 maart 2020 zijn we niet alleen hypotheekvrij, maar hebben we maandelijks opeens 500 euro extra om vrij te besteden. Dat bedrag wordt nu nog op de eerste dag van de maand afgeroomd door de bank, maar blijft vanaf die datum in de huishoudpot zitten.

In eerste instantie meende ik - en dat zal soms ook best kloppen - dat er bij sommige mensen sprake moet zijn van enige afgunst of jaloezie, inmiddels begin ik te vermoeden dat er ook andere factoren een rol spelen. Worden de meeste mensen geplaagd door lastige dilemma's en keuzestress, ik vaar al bijna twaalf jaar blind op mijn kompas. Als je besluit alles op alles te zetten om versneld af te lossen, hoef je elke beslissing alleen maar te toetsen aan de vraag of dat je verder of dichter bij je einddoel brengt. In die zin ben ik niet alleen bijna hypotheekvrij, maar ook vrij van veel twijfels.


Vandaar dat ik nogal wat moeite heb met de soms spastische reacties op het besluit om de maximumsnelheid aan te passen. Ik rijd zelf al niet veel harder dan 100 km/u op de snelweg sinds ik in 2006 een zuinige auto kocht en moet op die manier inmiddels duizenden euro's hebben bespaard aan brandstofkosten. Dus snap ik geen snars van de gespeelde dramatiek van de premier en de verwende reacties van automobilisten die stampvoeten dat hun favoriete speeltje wordt afgepakt. Het is eigenlijk voer voor psychologen, maar je kunt vaststellen dat de bereidheid om een stapje terug te doen niet bijster groot is.

In de jaren tachtig van de vorige eeuw werd al bezorgd gesproken over het 'ik-tijdperk', maar sinds we verslaafd zijn geraakt aan selfies heeft het egoïsme epidemische vormen aangenomen. Niet alleen hebben we onze kinderen als prinsen en prinsesjes opgevoed, we hebben ze ook wijsgemaakt dat alles maakbaar is en dat alles in het leven om hun wensen en grillen draait. Dat maakt van volwassenheid niet alleen een ontnuchterende ervaring maar vaak genoeg ook een totale deceptie, waarin dromen en verwachtingen botsen op biologische beperkingen en lastige keuzes die voor voorgaande generaties alleen maar logisch en onvermijdelijk waren.


Zo las ik vanmorgen een essay in de Volkskrant over een 'probleem' dat destijds in ons huishouden geruisloos passeerde. Wij hadden in 1991 óók een gemeenschappelijke rekening, maar het was geen enkel probleem dat mijn vrouw minder ging werken na de geboorte van ons eerste kind en daardoor minder ging verdienen. Andersom had wat mij betreft ook best gekund, maar je zult hoe dan ook concessies moeten doen en water bij de wijn. Dat geldt voor het hele leven en dit is daar maar een onderdeel van. Inmiddels werkt mijn vrouw meer dan ik en verdient ze meer, dus je moet je als mens ook niet blindstaren op die ene tijdelijke levensfase.

Later geeft Anouk Boone zelf al aan wat het grootste probleem is waar ze tegenaan loopt: niet haar rammelende eierstokken, maar de onrealistische wens om in het leven alles te willen hebben. Je kunt niet drie keer per week uit eten gaan, in de zomer naar Amerika vliegen voor een vakantie van drie weken en aan het einde van het jaar tevreden vaststellen dat je opnieuw 15.000 euro extra hebt afgelost. Je kunt dat oudemannenpraat noemen en reageren met de dooddoener #okboomer, maar feit is dat ik inmiddels bijna twaalf jaar ervaring heb met de tering naar de nering zetten en niet terugschrik voor duidelijke keuzes en de bijbehorende consequenties.


8 opmerkingen:

  1. Weer heel goed geschreven Gerhard, zo waar.
    Ik kan het helemaal beamen. En de tering naar de nering zetten daar is niets mis mee, daar kom je verder mee dan denken dat je alles maar moet kunnen kopen en overal aan mee moet doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Waar de gespeelde dramatiek en de ophef van vandaan komt is dat het werkelijke verhaal niet wordt verteld en de genomen maatregelen nergens op slaan. Collectief langzamer gaan rijden is dan wel goedkoper, maar sommigen kiezen ervoor dat argument niet te kennen of te willen kennen.

    Daarbij komt dat het ware probleem, zoals overbevolking en plasticvervuiling, niet worden benoemd. Eigenlijk zouden alle plastic verpakkingen moeten worden verboden, door de hele EU. Dit betekent niet alleen een enorme prijsstijging in supermarkten maar ook de laatste definitieve aanslag op de portemonnee van de burger.

    Toch lekker om € 500,- extra per maand te hebben. Komt die racefiets weer een stukje dichterbij.

    Vwb het stuk van Anouk Boone, dat geeft in geen enkel opzicht aan hoe het er in werkelijkheid eraan toegaat. Ook in ons gezin is dat anders gegaan. Mijn vrouw betaalde voor de kinderen, ik betaalde de vaste lasten, het onderhoud en de extra aflossingen. Dat kan wel eens meer zijn geweest, maar ook wel eens minder. Maar zo werkt dat in een relatie...het is geven en nemen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi stukje weer, Gerhard! Volgend jaar zomer gaat ons oudste kind studeren en besloten dat we graag zijn studie willen betalen. Iets wat ik altijd enorm gewaardeerd heb van mijn eigen ouders. Tevens willen we onze vaste maandelijkse aflossingen tov onze hypotheek ook in 2020 vasthouden. Geen grote maandelijkse bedragen hoor, maar alle beetjes helpen. Daarom besloten om in de zomer van 2020 een staycation te houden. Ben erg benieuwd hoe dit bevalt en vooral hoe onze (verwende) pubers ermee omgaan. Ook mijn doel is net als die van jou om op mijn 55e klaar te zijn met de hypotheek. En ja....we liggen op schema. Gezondheid en geluk gaat boven alles, maar een hypotheekvrij leven vult staat bij mij echt wel in mijn top 5. Dank voor je inspiratie.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het grappige van de reacties is dat de mensen die zich erin herkennen dit allemaal beamen en dat is ook prima. De werkelijkheid is dat er ook heel veel mensen zijn die inderdaad en kunnen aflossen, op wintersport kunnen, naar Amerika kunnen of een Aziatisch land om te ontdekken en ook nog afzonderlijk met de kinderen een vakantie kunnen beleven zonder dat er iets in gevaar komt. Sterker nog, gewoon lekker met je nieuwe benzine auto (Duitse makelij)naar je werk met 130 km per uur rijden en genieten van het leven zoals jij dat wilt. Ik wil maar zeggen, er zijn genoeg mensen die flink aflossen maar ook genieten van alle mogelijkheden die er zijn en tevens alle afval gescheiden inzamelen, vrije uitloop eieren kopen, scharrel of biologische producten kopen en niet terug te hoeven gaan naar een soort van collectieve schaamte voor consumptie omdat het gewoon niet hoeft en niet van invloed is op het voortbestaan van onze planeet!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is eenmaal of het ene of het andere. Keuzes maken die draaien om de waarden die jezelf met je partner bij je passen, is fijn. Wij hebben dat gedaan minder gehaast, minder luxe maar wel crisisbestendigt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoe je leven eruit ziet wordt voor een groot deel bepaald door de keuzes die je hebt gemaakt. Als je het later leuk wilt hebben en eerder wilt stoppen met werken of hypotheekvrij wilt zijn, zul je nu de keuze moeten maken om daarin te investeren.

    Sommige mensen kunnen dat beter dan anderen (het bekende marshmellow experiment bij kinderen), maar het is ook een soort spier die je kunt trainen.
    Helaas zie ik de laatste jaren dat veel van die spieren om me heen verslappen door sociale druk. Als iedereen op facebook blijft etaleren hoe leuk hun leven is, ontstaat voor de volgende generatie een compleet verkeerd wereldbeeld. Met het daarbij horende gebrek om nu te kiezen voor de lange termijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mee eens. Ik stop in februari met een van mijn banen. Ik kan leven van wat ik in twee dagen verdien omdat ik de afgelopen jaren heel gedisciplineerd mijn hypotheek heb afgelost. Mensen die vaak zeiden, "Kom op! Je leeft nu!" als ik iets niet deed, kan ik nu zeggen: "zie je nu, ik heb mijn vrijheid gekocht".

    Zolang mensen zichzelf blijven vergelijken met anderen, blijven ze streven naar meer, vrees ik. Ik houd niet van snel leven en heb geen grote ambities in mijn werk, behalve inhoudelijk. Het zij zo als dat het niet goed doet op Facebook (waar ik niet op zit overigens).

    En... in de lijn van jouw boeken zeg ik gekscherend tegen iedereen dat ik een paar maanden voor mijn 50e verjaardag met deeltijdpensioen ga.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik ben nu voor de 2e keer jouw boek hypotheekvrij aan het lezen! Dat zegt genoeg. Mooi geschreven blog!

    BeantwoordenVerwijderen