Zoeken

dinsdag 16 februari 2016

Kan iemand mij een definitie geven van een karig leven?

Gisteren schreef Annemarie van Gaal een column in De Telegraaf waarin ze het pensioenstelsel vergeleek met een loterij. Je weet wat je maandelijks inlegt, maar het is de vraag wat dat aan het einde van de rit oplevert. Op precies dezelfde manier maak ik in mijn nieuwe boek een paar keer een vergelijking met een gokpaleis, al bedoel ik daarmee precies het omgekeerde. Niemand wil namelijk dood neervallen op de parkeerplaats van het casino met zakken die uitpuilen van de fiches. Grote vraag is dus hoe lang je wil doorwerken en hoeveel geld je na je pensioen nodig denkt te hebben.

Het grote schrikbeeld van Van Gaal is dit: veertig, vijftig jaar lang werken en vervolgens tot de ontdekking komen dat je pensioen vies tegenvalt. De beloning waar je al die tijd hard voor hebt gewerkt, blijkt een grote lege doos met een mooie strik eromheen. Het is alsof je de hele dag hard hebt gewerkt, 's avonds doodmoe voor de televisie neerploft en tot de ontdekking komt dat er alleen Chinese film worden uitgezonden zonder ondertiteling.


In  haar column zegt ze iets heel belangwekkends waar alles - ook het door mij bedachte plakbandpensioen - feitelijk om draait. Want misschien zijn de pensioenuitkeringen in de toekomst wel zo bescheiden dat we moeten wennen aan "een karig leven". Dat is een interessant woordgebruik, want daar kun je je van alles bij voorstellen, tot en met een ontbijt dat je bij elkaar hebt gescharreld uit de vuilnisbak. Ze vult dat verder niet in, maar noemt wel een paar vanzelfsprekendheden voor de tevreden pensionado: lekker reizen, overwinteren in een warm land en elke week naar het theater.

Volgens mij is dit scenario voor veel huidige senioren al een illusie, maar het zou inderdaad teleurstellend zijn als je een halve eeuw ploetert met dat beeld in het vooruitzicht om vervolgens tot de conclusie te komen dat al die luxe er niet meer in zit. Mijn oplossing is om al veel eerder in je leven te wennen aan een karig leven en ook veel eerder te stoppen met werken. Dat laatste is, hoe je pensioen later ook uitpakt, nu al pure winst terwijl je heel sober leven in de praktijk net zo goed kunt betitelen als heerlijk simpel leven.

 
Laat ik maar eens even schetsen hoe in mijn ogen een vroeg uitgevallen vroegpensioen eruit zou kunnen zien, zodat iedereen zelf kan beoordelen of dat de toevoeging "karig" verdient. Zo begin ik de dag in mijn ochtendjas met een kop koffie en twee verse kranten. In de wintermaanden lees ik die in bed, terwijl ik muziek draai, in de lente en de zomer zit ik vaak al voor achten lekker in de tuin. Vervolgens schrijf ik een blog of een column of ik tik een paar alinea;'s voor een nieuw boek. Ik heb dan al yoghurt op met muesli en een banaan en lunch met een paar boterhammen.

Tegen de middag bekijk ik wat ik de rest van de dag ga doen. Ik zou een rondje kunnen gaan fietsen op mijn racefiets en onderweg een ijsje kunnen kopen of ik zou ook dat bibliotheekboek dat op mijn nachtkastje ligt op mijn gemak uit kunnen lezen. Achter ons huis ligt een bos-in-aanleg waar ik kan gaan wandelen, maar ik kan ook het gras maaien of dood riet uit de sloot harken. Als het dinsdag is, zou ik ook 's middags in mijn Suzuki Alto van 3000 euro naar de 50+ bios kunnen tuffen, waar je tegen gereduceerd tarief een serieuze Franse film kunt zien, inclusief koffie én muffin.


Iedereen die dat karig vindt of armoedig of meelijwekkend, mag nu zijn hand opsteken. De rest mag blijven zitten om de laatste toevoeging bij dit verhaal te horen. Eerder stoppen met werken in een tijd waarin VUT een vies woord is geworden, heeft namelijk een enorme meerwaarde die niet in geld is uit te drukken. Reken voor de lol maar eens uit hoeveel kopjes koffie ik vanaf nu nog in vrijheid kan drinken (en het zijn er zo'n vier per dag), terwijl ik eigenlijk pas over minimaal 12 jaar recht heb op AOW. Je kunt dus beter veel eerder stoppen voor veel minder geld (en wij doen het nu met 40% procent minder), dan veel langer doorwerken en alsnog met lege handen staan.

14 opmerkingen:

  1. Jouw toekomstscenario voor een pensioen ziet er helemaal niet verkeerd uit. Ik zal wel zelf de muffin mee moeten nemen, want glutenvrij :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je mag de 50 plus bioscoop trouwens ook best in als je jonger bent. Niemand die naar je paspoort vraagt of je leeftijd...

      Verwijderen
    2. Ok, bedankt. Ik word overigens over een paar maanden vijftig :-)

      Verwijderen
  2. Dat donkere weer in de winter. Dat is voor werkenden niet leuk. Ook niet werkenden balen enorm

    Een schilder kan tot op hoge leeftijd kunst maken en een schrijver tot op hoge leeftijd schrijven. Dat scheelt zoals Erica Verdegaal in een niet meer uitgegeven boek over pensioenen schreef.

    Vandaag genieten van de zon.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat laatste klopt als een bus, dat eerste is erg persoonlijk. Ik vind de wintermaanden ook heel gezellig: lezen kun je ook bij de open haard. Maar, tegelijk, als mensen me in januari vragen of het goed met me gaat, zeg ik altijd: vraag het nog een keer in mei ;-)

      Verwijderen
  3. Goede blog en een leuk item om over na te denken.
    Want inderdaad, wat heb je echt nodig voor je oude(re) dag?
    Als je hypotheek is afbetaald hoef je dat geld al niet meer te verdienen en kun je met een substantieel kleiner bedrag toe.

    Investeren in tijd ten koste van consumptie is iets waar we nu al mee bezig zijn en dat bevalt heel erg goed :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In mijn nieuwe boek ga ik daar nog dieper op in. Mensen streven naar 70% van hun laatstverdiende bruto loon om uit te komen op hetzelfde nétto inkomen als tijdens hun werkzame leven. Hoe verhoudt zich dat tot het feit dat wij nu al rond kunnen komen met bijna de helft?

      Verwijderen
  4. Om het allemaal een beetje in eigen hand te hebben, per 1 maart weer een aflossing in aantocht. Nog €35000 te gaan op de aflossingsvrije en als het gaat zoals het gaat......op ons 52e hypotheekvrij!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goed bezig! Dat is helemaal "volgens het boekje".

      Verwijderen
  5. Wat ik me afvraag: Als je van jouw verhaal af haalt dat je in de vrije beroepen werkt, en dus 'makkelijk' geld kunt verdienen met een zelfgekozen uurtje werk, is dit verhaal dan nog steeds mogelijk? Laten we zeggen, voor een administratief medewerker?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In mijn nieuwe boek laat ik zien dat er veel meer mogelijkheden zijn, niet alleen voor tweeverdieners en ook niet alleen voor mensen van mijn leeftijd, generatie of beroepsgroep. Desondanks heb ik natuurlijk niet voor iedereen een pasklare oplossing in petto. Een plakbandpensioen is per definitie een kwestie van passen en meten en van improvisren.

      Verwijderen
    2. Behalve dat ik het een geweldig leuke titel vind, ben ik intussen ook wel erg nieuwsgierig. En voor wat betreft de oplossingen: de meest bevredigende oplossing is toch die, die je zelf gevonden hebt. Misschien met handreikingen van anderen, maar toch.

      Verwijderen
  6. Net opgezocht, de betekenis KARIG, er staat te lezen, stel niet veel voor. Maar voor wie, stelt het niet veel voor. In andermans ogen kan mijn leven ook wel niet veel voorstellen, toch denk ik, tjsa ik ben niet mijn visitekaartje en al helemaal niet een dure auto waar anderen elke dag voor hun bed uit gaan, zich laten commanderen, laten bepalen wanneer je vrij bent(lees snipperdag) en op vakantie gaat net als het grote gros op vakantie gaan, an masse naar het zuiden, weeeer in de file. Ach wiens leven is karig en stelt niets voor, in wiens beleving. En dan lach ik soms als ik bedenk dat we elke vrijer worden doordat onze aflossingsvrije hypotheek slinkt. En we door onze 100m2 moestuin al aardig zelfvoorziendend zijn. Leve de karigheid!!

    BeantwoordenVerwijderen