Zoeken

woensdag 13 december 2017

In 2018 ben ik alweer 10 jaar aan het aflossen

Begin volgend jaar geef ik in de bibliotheek van Kerkrade een lezing over mijn boek Hypotheekvrij! Hoewel ik de laatste tijd vooral gevraagd wordt om te komen spreken over eerder stoppen met werken, beschouw ik dit als een mooie gelegenheid om de balans op te maken. In 2018 is het namelijk precies tien jaar geleden dat ik het besluit nam om versneld te gaan aflossen op onze hypotheek. Sindsdien is er heel veel veranderd, niet alleen in mijn persoonlijke leven maar ook als het gaat om wetgeving en de manier waarop we als maatschappij aankijken tegen zaken als schulden en overwaarde. Strikt genomen moet ik nog tot 1 november wachten op het tienjarige jubileum, maar toch schrik ik er bijna van hoe snel de tijd verstrijkt.


Natuurlijk ben ik niet de eerste die vaststelt dat de tijd vliegt, zeker niet wanneer je al aan de tweede helft van je leven bent begonnen. Als schrijver heb je dan tenminste nog het voordeel dat je een tastbaar bewijs overhoudt aan het feit dat er alweer 12 maanden zijn verstreken. Wat dat betreft vormen de boeken in mijn  kast een soort tijdlijn, met aan elke titel een jaartal gekoppeld en een achterliggend verhaal. Tussen Het Mysterie van Montalcino (2008) en Hypotheekvrij! (2012) zit bijvoorbeeld een opvallend gat van vier jaar, terwijl er sinds 2012 met de regelmaat van de klok precies elk jaar een nieuw boek verscheen.

Zo is 2008 het jaar waarin ik mijn laatste thriller publiceerde, maar ook het moment waarop ik mijn allereerste extra aflossing deed. De kredietcrisis had me wakker geschud en een dreigende reorganisatie op mijn werk deed me beseffen dat ik mijn pensioendatum niet zou gaan halen in loondienst. Eigenlijk had ik vanaf dat moment maar één doel: korte metten maken met de aflossingsvrije hypotheek voordat ik mijn baan als journalist zou verliezen. Je kunt ook zeggen dat ik wilde voorkomen dat ik op straat zou komen te staan als ik op straat zou komen te staan. Dat verklaart waarom ik ben gaan aflossen 'alsof mijn leven ervan afhing': omdat dat in zekere zin ook zo was.


Trouwe lezers van mijn boeken weten dat ik het aflossingsvrije deel van de hypotheek (ongeveer 80.000 euro) precies wist weg te werken toen het tijdschrift waar ik voor werkte uit de markt werd gehaald en ik boventallig was geworden. Ik had inmiddels zelfs al helemaal hypotheekvrij kunnen zijn, als we tussendoor niet een stuk weiland achter ons huis hadden gekocht dat precies net zoveel moest kosten als het laatste stukje spaarhypotheek. In Leven van de lucht beschrijf ik hoe ik de looptijd van die lening met vijf jaar heb ingekort, zodat we met ingang van maart 2020 (dus al over iets meer dan twee jaar) niet alleen een hypotheekvrije achtertuin van ruim 500 m2 bezitten maar echt van alles af zijn.

De precieze details bewaar ik voor de bezoekers van mijn lezing in Kerkrade, maar het is geen geheim dat ik een aflospauze had ingelast op het moment dat Hypotheekvrij! vijf jaar geleden verscheen. In plaats daarvan zijn we gaan sparen met hetzelfde fanatisme waarmee we eerder korte metten maakten met het aflossingsvrije deel van de hypotheek, met als gevolg dat we al snel meer op de bank hadden staan dan we de bank schuldig waren. Wel heb ik vorig jaar nog een extra premiestorting van 6500 euro gedaan in bovengenoemde spaarhypotheek (tegen 6,9% rente, waarmee dat bedrag bijna 140 keer zoveel rendement oplevert als op een gewone spaarrekening).


Gisteren werd ik nog eens geconfronteerd met het feit dat de tijd vliegt, toen ik via Marktplaats een live-cd bestelde van John Lee Hooker bij iemand die mijn naam herkende. Hij bleek mijn boek over Meneer Melchior te hebben gelezen en dacht dat dat 'een jaar of vijftien geleden moest zijn geweest'. Dat leek me nogal een rare misrekening, tot ik besefte dat dat jeugdboek uit 2004 stamt en dus inderdaad alweer bijna veertien jaar oud is. Aan het bedrag dat resteert in het potje waaruit ik mezelf een 'basisinkomen' uitkeer, kan ik ook in één oogopslag aflezen hoe lang dat experiment aan de gang is. Van de oorspronkelijke 60.000 euro resteert nog 40.000, zodat ik inmiddels alweer twintig maanden leef van de lucht.

Natuurlijk kun je er ook op een heel andere manier naar kijken en bovenstaande verhaal aangrijpen om te onderstrepen dat het helemaal niet erg is om een tijdje op je tanden te bijten en de broekriem aan te halen. Wie tien jaar lang het maximaal toegestane boetevrije bedrag aflost op zijn hypotheek (meestal is dat 10%, maar soms ook meer) is na precies tien jaar van zijn hypotheek af. Dat lijkt lang, maar ik heb aan den lijve ondervonden hoe snel die periode voorbij gaat. Het aardige is dat je daar vervolgens nog de rest van je leven op alle mogelijke manieren van profiteert en zelfs nog éxtra als je je hypotheekvrije huis (en het compleet andere uitgavenpatroon waar je inmiddels aan gewend bent) gebruikt om minder te gaan werken of zelfs helemaal te stoppen.

5 opmerkingen:

  1. Prachtig foto's. Inderdaad de tijd vliegt voorbij. Dus nog meer reden om de hypotheek zo snel mogelijk af te lossen, en minder te gaan werken en het liefst stoppen met werken om in de laatste fase van het leven nog dingen te doen dit echt leuk zijn i.p.v. deze kostbare tijd door te brengen op kantoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. In mijn gezin praten we ook steeds vaker over wat te doen als we ons huis hebben afgelost. Wij zijn pas drie jaar bezig met echt extra aflossen. In de jaren ervoor spaarden we voor een lage hypotheek op ons volgende huis. We wilden nl graag in een andere omgeving wonen en in een vrijstaand huis. Het sneeuwballefect is idd erg sterk en met onze sobere leefstijl hebben we nu nog maar een maandlast van 200 euro op de (annuiteit)hypotheek.
    We kunnen tzt het huis verkopen en kleiner gaan wonen, wel vrijstaand. Mijn man kan minder gaan werken. Als pensionado in een warmer en goedkoper land gaan wonen. We hebben nog even tijd :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ons aflosverhaal begon in 2011. De spaarrente bleef maar dalen en aflossen op het aflossingsvrije deel van onze spaarhypotheek was voordeliger. Ik zag je boek "Hypotheekvrij" voor het eerst bij de AKO op een station en heb het toen bij de bieb geleend. Na het in een ruk te hebbben uitgelezen was ik overtuigd om door te gaan met aflossen. Het (relatief kleine) stuk aflossingvrij hebben we in 2013 weggewerkt. Inmiddels was ik mijn baan spuugzat en ben ik als een dolle gaan rekenen. Ik ben minder gaan werken en merkte dat er toch nog maandelijks geld overbleef. In 2014 liep de spaarverzekering 20 jaar en konden we dankzij de verruimde aflosruimte de hypotheek in 1 keer aflossen (met zo'n beetje al ons spaargeld). Uiteindelijk ben ik een jaar geleden vervroegd met pensioen gegaan met iets meer dan de helft van mijn vroegere voltijds salaris. Ik ben nog altijd blij dat we de verleiding hebben kunnen weerstaan om te verhuizen een groter en duurder huis toen de waarde was verdubbeld. Alle vrienden en ex-collega's die dit wel hebben gedaan zitten nog tot over hun oren in de hypotheek-schuld. En wij zijn weer aan het sparen. Nu voor het vervroegd pensioen van mijn vrouw.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Beste Gerhard, ook ik ben 7 jaar geleden besmet met je ideeen. Toen net een vrijstaand huis gekocht met 75% hypotheek, 320 000 euro. Ik heb juist vandaag de laatste aflossing gestort naar de Rabo en ben nu HYPOTHEEK VRIJ!

    geweldig gevoel, bedankt!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. The blog are the best that is extremely useful to keep.
    I can share the ideas of the future as this is really what I was looking for,
    I am very comfortable and pleased to come here. Thank you very much!
    หนังตลก

    BeantwoordenVerwijderen