Zoeken

dinsdag 15 mei 2018

Wat gebeurt er als je de balans op maakt na twéé jaar met een basisinkomen?

Gisteren bevond ik mij opeens weer in een raar soort raamvertelling, toen ik op een ligstoel in de tuin een boek aan het lezen was waarin stond dat het onzin was dat mensen met een basisinkomen op zak alleen nog maar lui in een ligstoel liggen. Het leverde niet alleen een daverende schaterlach op, maar riep ook een paar vragen op. Want hoe staan de zaken er nu eigenlijk voor nu ik al twéé jaar van een soort basisinkomen geniet?  En waarom hoor je de laatste bijna niemand meer over dit onderwerp? 


Een klein jaar geleden verscheen mijn boek Leven van de lucht, waarin ik verslag doe van mijn ervaringen met een soort zelf gefinancierd basisinkomen. In dat boek probeer ik antwoord te geven op de vraag wat het met je doet - en welke keuzes je maakt - als je elke maand zomaar 1000 euro in ontvangst mag nemen. Natuurlijk kreeg ik dat geld niet van Vadertje Staat, want die doet nog niet mee met dit soort malle ideeën. In plaats daarvan had ik 60.000 euro bij elkaar gespaard, zodat ik mezelf vijf jaar lang een vast maandelijks bedrag uit kon keren.

Inmiddels zijn we nog eens een jaar verder en bevind ik me halverwege maand 25 van mijn privé-experiment. Het oorspronkelijke spaarpotje waarmee ik op 1 mei 2016 van start ging, is geslonken tot 35.000 euro, maar hoe zit het met mijn arbeidsethos? Ben ik het nietsdoen alweer zat en maak ik me op alle mogelijke manieren nuttig? Of blijkt dat gevoel van vrijheid zo verslavend dat het naar méér smaakt en is er geen weg meer terug?


Het blijkt dat er onder mijn volgers op Twitter mensen zijn - vaak beroepscoaches - die verwachtten dat dit een soort tussenjaar was. In hun ogen was het een tijdelijk experiment, een soort sabbatical om af te rekenen met de laatste spoortjes werkstress. Daarna zou ik handenwrijvend weer aan de slag gaan, misschien wel in een heel andere sector, en al dan niet betaald. Dat is een reflex die ik in mijn boeken ook wel eens heb genoemd: als je het niet naar je zin hebt op je werk, ga je op zoek naar ander werk.

In werkelijkheid bevalt mijn huidige leven me zo goed, dat het idee dat ik me ooit nog ergens vrijwillig om 9 uur zou melden, volstrekt absurd is en onbestaanbaar. Op dezelfde manier kan ik me niet voorstellen dat er op een zomerse dag als vandaag iemand is die écht liever de hele dag op kantoor zit dan op het strand of het terras (of op een ligstoel in de tuin of een racefiets of een bootje op de plassen). Vergeet ook niet dat ik 56 ben en aan niemand had hoeven uitleggen waarom ik lekker niks doe als de VUT niet voortijdig was afgeschaft.


Vandaag vraagt Peter de Waard zich in zijn column in De Volkskrant af waarom het zo stil is geworden rondom het basisinkomen. Dat was mij natuurlijk ook al opgevallen, want in de aanloop naar het verschijnen van Leven van de lucht was het even een hype terwijl je er nu nagenoeg niets meer over hoort. Als verklaring geeft hij dat economische groei en een in sommige sectoren alweer nijpend tekort aan arbeidskrachten niet goed samen gaan met het gratis uitdelen van geld aan de beroepsbevolking.

Met een basisinkomen op zak maakt iedereen waarschijnlijk andere keuzes, maar één ding is zeker: het geeft geeft je een enorm gevoel van vrijheid en van macht. Wat mij elke dag weer verrast is het opwindende gevoel dat vanaf nu alles mogelijk is en dat niets meer hoeft. Ik kan zomaar besluiten om in één jaar tijd 200 films in de bioscoop te zien of spontaan een trekkingbike kopen om lange, meerdaagse tochten mee te maken. Net zoals een kostwinner vaak een kostwinnaar is (in die zin dat hij/zij thuis het laatste woord heeft), zo ben je met een basisinkomen op zak automatisch baas over je eigen tijd.

11 opmerkingen:

  1. Ik kan goed begrijpen dat je niet anders meer wilt! Als ik de kans zou hebben een basisinkomen te krijgen, zou ik daar heel blij mee zijn! Ben 52 jaar en voor 1000 euro netto moet ik dik 27 uur per week werken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het lijkt me geweldig om niet meer te hoeven werken voor je inkomen. Daarom zijn we ook druk bezig om dat voor elkaar te krijgen. We denken nog zo'n jaar of 5 te moeten werken en dan moet het kunnen. We zijn dan 62 en 60, dus wel iets ouder dan jij maar nog jong genoeg. Om het te vieren gaan we dan de hele zomer fietsen door Europa (doen we nu al in de vakanties), en onderweg kamperen. Kijk er nu al naar uit.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat ga je doen als de pot leeg is? Heb je dan voldoende mogelijkheden om zo te leven? ( heb je laatste boek nog niet gelezen, dus wellicht heb je dat daar al aangestipt)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Volgens mij schrijf ik daar inderdaad iets over in Leven van de lucht, maar is zal er binnenkort eens een blog aan wijden want het is een interessante en belangrijke vraag.

      Verwijderen
    2. Je bent nu 56 jaar, nog 35 maanden te gaan, dan ben je 59 jaar. Hoe overbrug je de periode tot je AOW, die voor jou - denk ik - rond je 68ste jaar beschikbaar komt?

      Verwijderen
  4. twee jaar alweer, wat gaat de tijd snel! Ik vind je foto ook heerlijk hoor om naar te kijken, gewoon met een boek in je tuinstoel, in je eigen tuin, met de zon erbij...gewoon omdat het kan... Mooi zo doorgaan zou ik zeggen! Zo'n toekomst zie ik voor mezelf ook wel voor me!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, daar schrik ik ook wel eens van: dat we 10 jaar geleden zijn begonnen met aflossen en dat het alweer 12 jaar geleden is dat ik dat huisje in Duitsland kocht. De enige remedie die ik op dit moment kan bedenken is elke dag om zeven uur opstaan en volop genieten van de dag :-)

      Verwijderen
  5. Lijkt me fantastisch zoals jij het doet. Ik vraag mij af of dit mogelijk is als je die 60.000 euro niet had kunnen sparen en als je geen partner hebt die werkt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, dan was het lastig geworden. Dan had ik waarschijnlijk toch nog wat freelance journalistiek werk moeten gaan doen (maar ook niet meer dan strikt noodzakelijk).

      Verwijderen
  6. Hoi Marjorie,
    Ha Ha, wij hebben hetzelfde plan en ongeveer dezelfde leeftijd. Ik zie het al helemaal voor me en ik vind het heel lastig om nog circa 5 1/2 jaar te moeten wachten met uitvoering. We sparen als gekken en hopelijk lukt het ons nog iets sneller. Ik kom iedere fietsvakantie weer van die vroegpensioenregeling tegen. En ik zie nog net niet groen van jaloezie. Veel succes.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vroegpensionadas ipv vroegpensioenregeling

      Verwijderen